Dzień Św. Walentego

Jadę wielkim leniwym samochodem, pędzę drogą w mroku
Jedna ręka spoczywa na kierownicy, druga drży na moim sercu
Ono wali, kochanie, tak jakby miało się wyrwać na zewnątrz
I ono nie przestanie dopóki nie będę znowu sam na sam z tobą

Jeden z moich przyjaciół został wczoraj w nocy ojcem
Gdy z nim rozmawiałem, słyszałem w jego głosie światło
Niebios i rzek, wilka wśród sosen
I tej wielkiej szafy grającej na drodze Route 39
Mówią, że najszybciej podróżuje ten, kto podróżuje samotnie
A ja dzisiejszej nocy tęsknię za moją dziewczyną, panie, dzisiaj tęsknię za moim domem

Czy to odgłos tych liści
Zdmuchniętych na brzeg drogi
Sprawił, że jestem tu na tej strasznej starej drodze tej nocy
Czy to krzyk tej rzeki
Przy prześwitującym świetle księżyca
To nie to mnie przeraża, kochanie
Tym co mnie przeraża, to utrata ciebie

Mówi się, że jeśli umrą twoje marzenia, to tak jakbyś ty umarł w łóżku
Ale, kochanie, zeszłej nocy śniło mi się, że moje oczy obróciły się na tył głowy
I pojawiło się światło Boga, świecące na wskroś
Obudziłem się w ciemnościach, przerażony, oddychałem, byłem nowo narodzony
To nie było zimne dno rzeki, którą czułem jak płynie we mnie
To nie był gorzki smak marzenia, które się nie spełniło
To nie był wiatr w szarym polu, który czułem na swych ramionach
O nie, kochanie, to byłaś ty
Więc przytul mnie mocno, kochanie, powiedz, że już zawsze będziesz moja
I powiedz mi, że będziesz moją samotną walentynką