Iść jak mężczyzna

Pamiętam jak szortska wydawała się twoja ręka na mojej
W dniu mojego ślubu
I łzy wylewane na moje ramię
Nie mogłem się odwrócić
Tak wiele rzeczy mi się przydarzyło
Których nie rozumiem
Jedyne o czym mogę pomyśleć, to jak miałem pięć lat i szedłem za tobą po plaży
Idąc po twoich śladach na piasku
Próbowałem iść jak mężczyzna

Przy (kościele) Naszej Pani Różanej
Mieszkaliśmy w cieniu wiązów
Pamiętam jak mama ciągnęła mnie i moją siostrę ulicą do kościoła
Gdy tylko słyszała dzwony weselne
Czy oni kiedykolwiek jeszcze będą wyglądali tak szczęśliwi
Ten przystojny pan młody i jego panna młoda
Jak wtedy, gdy wchodzili do długiej czarnej limuzyny
Na swoją tajemniczą przejażdżkę
Dzisiejszego wieczoru ty odchodzisz ode mnie
I stoję samotny przy ołtarzu
I patrząc na moją pannę młodą, jak idzie główną nawą
Modlę się o siłę, by iść jak mężczyzna

Lata minęły, a ja wyrosłem
Z tego ziarna, które zasiałeś
Ale nie myślałem, że będzie tak wiele kroków
Których sam się będę musiał nauczyć
Byłem młody i nie wiedziałem co robić
Gdy widziałem jak kradną tobie twoje najlepsze kroki
Teraz będę robił, co będę mógł
Będę szedł jak mężczyzna
I będę szedł nieustannie